RFID implantaten en de toekomst van een piercer / by Balazs Szucs

We konden op een rustige middag in gesprek gaan met Tom van Oudenaarden, eigenaar van Piercingsstudio Utrecht en specialist in Radio Frequency Identification (RFID) implantaten. We spraken over het ontstaan van zijn carrière, body modifications in het algemeen en het samensmelten van de technologie met de mens door ontwikkelingen als RFID-implantaten.

 

BBP – Jij bent een van de meest opvallende piercers van Utrecht, zowel met je acts als in het algemeen. Wat denk je, is het ook zo?

TvO - Ik weet niet wat mensen van mij denken, wat mensen van mij vinden. Wat ik wel weet, is dat ik een goed bezochte shop heb met veel vaste klanten, waaronder ook klanten vanuit het buitenland. Ondertussen vervangt Tom met een paar vlugge bewegingen de vuilniszak in de wachtuimte. En nog steeds moet ik zelf de vuilniszak doen, stofzuigen en dweilen. Maar het hoort erbij. Ja, een eenmanszaak zonder personeel, dan moet je alles zelf doen.

 

BBP - Je doet niet alleen de standaard piercings, maar ook RFID-chips, susspensions en nog meer.

TvO – Eigenlijk alle soorten body modifications. Siliconen implantaten, brandmerken, scarification, susspension en RFID's. Scarification gebeurt toch wel regelmatig, volgens mij heb ik vijf tot zes klanten per jaar hiervoor. Het is een erg specifiek iets. De siliconen implantaten zijn nog minder. Alhoewel, vorig jaar had ik er ook vier of vijf. Susspensions (red. mensen worden met haken door de huid opgetild) gingen niet zo hard laatste tijd. Ik doe er heel weinig marketing voor en ben ook heel weinig opzoek naar goede nieuwe locaties. Wel zou ik er ooit een vaste plek voor willen vinden. Het is wel een lastig iets aangezien het de meeste tijd kost met voorbereidingen.

BBP – Je implanteert ook RFID-chips. Wat houdt dat precies in?

TvO - Je kan met RFID tags meerdere dingen doen. Je kunt het gebruiken als een persoonlijke identificatie nummer om bijvoorbeeld je voordeur mee te kunnen openen of je auto van slot te halen. Zelf ontgrendel ik mijn computer mee. De chips die ik heb en die ik verkoop zijn van Dangerous Things. Deze hebben 888 bit aan geheugen. Je kan het programmeren om er data op te zetten. Er is een iemand in Nederland, die heb ik paar weken geleden gechipt, wie zijn bitcoins erop heeft staan. Dat is alweer een hele andere vorm om deze geheugen te gebruiken. Meestal wordt het gebruikt om applicaties op je telefoon aan te sturen. Dat is het eigenlijk waarom de meeste mensen ze nemen. Eigenlijk staat deze technologie nog in de kinderschoenen.

BBP - Ik hoorde dat je ook vliegtuigtickets op de chip kan zetten.

TvO - Dit kreeg ik van de week van iemand mee, dus ik moet het zelf nog goed uitzoeken. Maar de kern is dat Japanese Airlines werkt inmiddels met RFID, of ook wel Near Field Communication (NFC), om hun inchecktijden te verkorten. Het schijnt dat je zo een half uur korter nodig hebt om in te checken. NFC-apps zitten ook op bepaalde telefoons en dan je die langs een apparaat halt om te registreren om daarna kan je gewoon doorlopen.

BBP - Als het zo verder groeit, blijft het niet meer bij een estetische vorm van body modification maar wordt het een integraal technische onderdeel van iemands alledagse leven.

TvO - Absoluut. We werken al jaren in Nederland met NFC technologie. Je OV-chipkaart berust ook daarop. Het is alleen een andere soort chip wat daar gebruikt wordt. Het is wel een NFC-chip, maar dan iets uitgebreider. Hiernaast is het ook geblokkeerd, je kan er niets aan tweaken. De nieuwe bankpasjes gaan er ook mee werken, Je hoeft dan de pinautomaat niet eens aan te raken – bliep - en hij doet het.

 

BBP - Zijn er eigenlijk risico's? Want de chip wordt ten eerste onder je huid ingebracht. Maar er staat ook data op. Hoeverre zou dat door andere aangevallen kunnen worden?

TvO - De afstand van waarop RFID of NFC te lezen is, is beperkt. Slechts een centimeter of vijf. Theoretisch zouden mensen met een sterkte batterij van een grotere afstand je data kunnen lezen, misschien zelfs overschrijven. Dangerousthings.com heeft een app ontwikkeld waarmee je een wachtwoord op je chip kan zetten. Dus dan is er niet zo maar mee te tweaken. Hij is dan een soort van beveiligd. Wat het gezondheidsdisco betreft; de chip zit in een biocompatible glas. Loodvrij, dus daar kan je lichaam gewoon tegen. Het glas is ook totaal inert, dus er blijven geen bacteriën aan hangen. Dat werkt ideaal. Het groeit niet vast maar wordt ingekapseld door onderhuids bindweefsel. That's it, zo zit 'ie vast. Als je het eruit wil halen, maak je een sneetje door de huid en bindweefsel heen en je drukt het er zo uit. Dat is geen enkel probleem. Door de cilindervorm en hoe de uiteinden aan elkaar zitten is het schockproof en resistent.

BBP - Hoeverre komt deze technologie overeen met normale piercings?

TvO – Niet, dit is meer gericht op computer mensen. IT'ers, computer en innovatie mensen. Achtennegentig procent van mijn klanten weet niet eens wat NFC is of kent het wel, maar zeker niet in deze vorm. Dat is het mooie van wat er nu aan de hand is en dat de media erop inspeelt. De klanten die bij mij binnenkomen hiervoor, of waar ik naar toe ga, zijn nog nooit in een tatoeage of piercingsstudio geweest. Op dat moment stapt op een klant binnen op zoek naar neusringen. Aan de hand van een paar vragen komt Tom erachter wat voor een bevestiging de al aanwezige piercing heeft en helpt de jonge meid snel verder in haar zoektocht.

BBP – Dat is inderdaad het andere helft van het munt, je hebt inderdaad een piercingstudio.

TvO – Van alle IT'ers die hiermee bezig zijn zullen sommigen een kleinere tatoeage hebben, maar de meeste zullen helemaal geen piercings of wat dan ook hebben. Het is voor hun helemaal nieuw. Ik heb zo vanochtend een meneer gechipt uit New York hier in de winkel. Ik vroeg hem ook of hij ooit in zo een winkel is geweest. Nee, nog nooit. Dus hij zat ook een beetje ongemakkelijk in de stoel, niet perse vanwege de procedure, die had hij twee dagen geleden live on-stage gezien, maar vanwege de aparte setting. De deur gaat open en de volgende klant stapt binnen, zij heeft eerder een piercing bij deze shop laten zetten en wilde het weer wat strakker vast laten maken. Dit gebeurde in enkele secondes waarna zij weer verder ging.

BBP – Hoe kan je dergelijke mensen tegemoet komen?

TvO - Je kunt me inhuren en dan kom ik naar een locatie wat voor jou een fijner is. Wel pas voor groepjes vanaf vijf mensen. Als wil kan het bij jouw op kantoor, met vier of vijf collega's erbij. Maar we gaan het niet in de kroeg doen. Voor vijf man of meer, dan kom ik naar je toe. Want ik moet in potentie mijn winkel dicht doen en dan loop ik heel veel klanten mis. Dus ja, ik moet gecompenseerd worden.

BBP - Dit is ook vrij uniek voor normale shops, dat je besteld kan worden voor dergelijke dingen. Wat opgemerkt moet worden is dat je eigenlijk een vrij nieuwe shopbeziter bent.

TvO - Ja, sinds 2014.

BBP - Dat is ook op een bijzondere wijze gegaan. Wat is eigenlijk jouw geschiedenis en van deze shop. Hoe je hier bent terecht gekomen?

TvO – Een lange stilte valt voordat Tom weer begint te vertellen. Ik ben ongeveer tien jaar geleden begonnen als personeel bij Magic Piercing Studio. Al vlak in het begin ging de eigenaresse met zwangerschapsverlof. Toen heb ik de winkel in mijn eentje mogen draaien. Daar heb ik al heel veel van geleerd. Ik kom eigenlijk uit de horeca vandaan. Uit de keuken, ik ben zelfs chef-kok geweest. Vergeleken met de horeca is het organisatie en het draaiend houden van het bedrijf is niet zo ingewikkeld. Maargoed, ik werkte hier en er kwam nog een zwangerschap waardoor ik de winkel weer overnam. Uiteindelijk deed ik eigenlijk bijna alles voor de winkel. De eigenaar, die bemoeide zich niet zo heel erg veel ermee. Ze deed de bestellingen, maar nieuwe website maken deed ik. Contact met de media is ook altijd allemaal voor mij geweest. Ik wilde meer, ik wilde mijn eigen winkel. Toen was de vraag, ga ik weg en ergens anders een winkel openen. Daarbij zou ik heel veel van mijn klanten mee nemen en het hier laten zou vallen. De vraag was of er een mogelijkheid is waarbij ik deze winkel kan overnemen. Nu hebben we het zo bedacht dat ik voor 5/7 deel ben ik eigenaar van deze winkel. Ik betaal mijn eigen huur, ik heb mijn inkoop en mijn eigen sieraden..Magic Piercing Studio heeft 2/7 deel betaald. Dus 2/7 huur en hun eigen sieraden, eigen omzet, inkoop, alles. Zo hebben we dat gescheiden. We zijn twee bedrijfjes op een locatie.

BBP – Werk je dan ook nog voor 2/7 deel voor Magic?

TvO - Ik werk niet voor Magic maar voor mezelf. Voor de rest heb ik niets met Magic te maken. We delen een pand, en dat is het.

BBP – Jouw winkel bestaat hier dus nu al een jaar. Wat heeft dat voor je klandizie betekend?

TvO – Dat is gestegen.

BBP – En hoe ga je verder? Je komt nu ook op redelijke speciale plekken vanwege aanvragen, of was dat er al voor dat je met de shop begon?

TvO - Dit is helemaal nieuw. Het balletje is aan het rollen gekomen door een artikel in de Panorama van september 2013. Hij haalt gelijk ook de verweerde Panorama uit de krantenrek bij de deur. En er zijn bedrijven zoals Permanent Beta die je een soort springplank geven zodat je kan laten zien waar je voor staat. Zij hebben regelmatig conventies, Permanent Beta dagen, waar ik elke keer gevraagd word om de chips te zetten. Dit was ook een boost omhoog. Nu word ik van alle kanten benaderd om de chips te zetten. Zowel door particulieren als bedrijven. Ook grote organisaties die lezingen en evenementen organiseren. Zo is er bijvoorbeeld Singularity University, dit is een is een Amerikaanse organisatie die zich bezighoudt met techniek en innovatie. Zij geven ook lezingen voor de top van het bedrijfsleven. De kern bericht is simpel gezegd 'jongens ga mee met de technologie'. Een heel mooi voorbeeld is gesteld door Peter Diamandus met het Kodak syndroom. In 1967 had Kodak honderdveertigduizend medewerkers, een miljarden bedrijf. Toen kwam de digitale fotografie met zijn 0.1 megapixel. Gemaakt en ontworpen door een medewerker van Kodak. Maar Kodak dacht, 'wij verdienen heel veel geld met al die filmrolletjes, wij willen niets weten van dat digitale, dan verdienen wij stuk minder'. Twintig jaar later - failliet. Kortom, groei mee, anders loop je straks achter en dan ben je het kwijt. Ook een statement is dat de top vijfhonderd bedrijven van nu, over vijftien jaar failliet is. Omdat ze niet meegroeien of zelfs vernieuwing tegenhouden.

BBP - Het is puur evolutie eigenlijk.

TvO - Precies. Piercingsstudio Utrecht groeit mee. We doen de nieuwe dingen. We lopen een stap voor op de rest van Utrecht. Kwalitatief veel hogere sieraden. Andere piercingtechnieken. Leren, leren, leren! Je bent als mens nooit uitgeleerd. Als je stil gaat staan met 'ooh ik weet het allemaal wel', dan loopt er straks iemand weg die het beter kan. Dat mag niet gebeuren. Niet hier!

BBP – Dus het is echt het drang van het leren en de beste zijn gebundeld met echte interesse in de technologie wat jou drijft.

TvO – Het leuke is, ik kan nog geen computer besturen. Ik kan e-mailen, maar als mijn mail vastloopt moet ik iemand bellen om het op te lossen. Ik ben heel blij dat mijn vriendin wel aanleg heeft voor computers, want het maken van een factuur op de computer, daar heb ik haar voor nodig. En ik moet je eerlijk zeggen, de laatste tijd schrijf ik nogal wat facturen uit. Een veelzeggend lach bevestigt dit. Vooral vanwege die bijeenkomsten waar ik naartoe mag. Maar ik snap computers niet. Ik probeer het wel en ik blijf ermee bezig, want ik ben inmiddels met technologie omhuld. Ik heb een chip in mijn hand, ik heb een telefoon en een horloge waarop ik mijn twitter ontvang, mijn gmail, mijn facebook en mijn berichtjes. Als ik wil kan ik praten tegen mijn horloge. Die staat in verbinding met mijn telefoon. En als ik ergens te ver bij mijn telefoon vandaan ben, dan gaat dat ding trillen. dan weet ik dat ik die vergeten ben. Dat is ideaal trouwens want ik vergeet dat ding niet meer. Ik heb een laptop, en heb thuis een computer. Ik moet zelf uitvogelen door middel van lezen hoe dat apparaat werkt. Hoe koppel ik het aan mij mobiel, hoe zorg ik dat ik het berichtjes wat ik op het web ontvangen verstuurd kunnen worden naar mijn telefoon, die gelinkt wordt met mijn horloge. We blijven bezig.

BBP – Dus eigenlijk loop je voor op de technologie, waarvan je eigenlijk maar een beginnende gebruiker van bent.

TvO – Absoluut.

BBP – Hoeverre komt dat aan de orde bij lezingen aan technische mensen?

TvO - Andere mensen geven de lezingen over de technologie. Om daadwerkelijk te laten zien dat je die chips kan implanteren, daar hebben ze mij voor nodig. In principe zou iedereen het kunnen. Dat komt doordat de maker, dangerousthings.com. alles op zo die manier gemaakt heeft. De chip is al in een naald gestopt bijvoorbeeld. Maar doe dit soort dingen niet thuis. Daar heb je mensen voor nodig die weten hoe je moet prikken. Dat is heel belangrijk en daar hebben ze mij voor nodig.

BBP – Dus jij bent de uitvoerende kracht.

TvO - Ja, inderdaad, ik ben de uitvoerende kracht. We gaan op tien december naar een Biochaking Summit in Helsinki, Finland. Daar gaan we met een groepje naartoe, Armal Graafstra, de ontwerper van de chips, Maarten den Braber, Martijn Aslander en Ruben Hornbach. Wij gaan daar op dat congres chippen. De jongens vertellen wat de technologie is, wat je ermee kan en waarom je het zou moeten doen. Vooral die laatste, waarom je het zou moeten doen. Dan mag ik mee om de chips te zetten. Dat is een hele unieke uitdaging.

BBP – Het is nog inderdaad heel erg gericht op IT'ers. Maar wat is de drempel voor de gewone mens. Voor iemand die redelijk met een computer en smartphone omweg kan?

TvO - Het grootste valpunt is waarschijnlijk de prijs van de chips. Dat ligt nu op tweehonderdtwintig euro ex. BTW. Ik had gisteren een aanmelding van een meisje uit Nieuwegein. Zij wou echt het zo een ding. Maar bij het horen van de prijs was de reactie 'ohja, fack. Ik moet dan gaan sparen.' Het is toch een behoorlijk hoog bedrag. Maar voor een bedrijf, die kan de btw aftrekken en als het bedrijf het betaalt, dan kost het je prive niets. Dan wordt het steeds interessanter.

BBP – Het is nog steeds goedkoper dan een smartwatch.

TvO – Nou, ik heb mijn smartwatch voor honderdzeventig euro gekocht, dus dat viel mee. Toegegeven, het was een toeval dat ik 'm zo goedkoop kon kopen. Die avond kwam ik thuis en mijn vriendin vloog tegen het plafond. 'Godverdomme weer geld uitgegeven.' Maar het is mijn winkel die geld heeft uitgegeven. Maar ja, okay, dat snapt ze nog niet helemaal. Dit is een zakelijke aankoop en dat heb ik heel bewust gedaan, voornamelijk omdat ik er ook mee kan bellen. Het gebeurt heel vaak dat de telefoon over gaat en ik het niet kan opnemen, bijvoorbeeld als ik mijn handschoenen aan heb. Als ik nu de huistelefoon doorschakel naar mijn mobiel, dan begint dit ding ook te rinkelen. Ik druk op het knopje en dan kan ik bellen terwijl ik met mensen aan het handelen ben. Dat is ideaal.

BBP – Wat is de technische kant van het verhaal, om daadwerkelijk iets met dat ding te kunnen doen. Hoe lastig is het om het te programmeren?

TvO – Dat is heel makkelijk. Gelijk staat hij op en geeft hij een demonstratie met zijn eigen chip en telefoon. Hij houdt zijn hand op een paar centimeter van het toestel, opent een speciale NFC-app. Heel simpel, read...en dat ben ik. Op het scherm zien we een volledige overzicht van wat er allemaal op de chip staat. Je kan de serienummer zien, 'NXP' is de chip, 'mifareclassic' is het RFID gedeelte en dit is wat er bij mij op mijn chip staat. We zien in dat rubriek een link naar en youtube filpmje. Tom klikt erop en de app gaat gelijk door naar het filmpje. 'Oh wow, Google heeft gelijk een advertentie ervoor gezet. Ja, krijg je als je teveel hits hebt. Kijk vierendertigduizend weergaven. Dit is het filmpje van de bitcoin meneer. Hoe het bij hem en tien anderen is gezet. Voor mij is het leuk voor promotie. Het grappige is dat Henk-Jan Smith er ook mee rondloopt. Maar momenteel blijft het lastig voor RFID implantaten om het gadget gehalte te ontstijgen. Er zijn veel projecten om applicaties te ontwikkelen waardoor het een integraal onderdeel kan worden van onze samenleving. Zo is er een Zweeds project waarbij vijftig mensen zijn gechipt. Ze worden nu gevolgd om te zien wat echt nodig is om verder te ontwikkelen.

BBP – Dit allemaal is eigenlijk een voorproefje van het cyborg idee. Het een worden met de technologie.

TvO - Ja...dat is zo. Als ze eenmaal zover zijn dat je een chip of een en implantaat achter het oor kunnen plaatsen om te kunne communiceren met mijn telefoon ben ik de eerste die dat wil. Ik zou dat fijn vinden om dat te kunnen doen. Je hoort je telefoon en zegt tegen 'answer' of 'decline' en voor de rest kan je meteen praten. Wat nog veel mooier zou zijn als de technologie verbonden zou staan met je hersenpan. Dat je niet meer hoeft te praten, maar alleen hoeft te denken. Die is ook eng, want als je denkt; kutwijf. Ja, dan worden het interessante gesprekken.

BBP – Eigenlijk is het nu wachten op echte tweezijdige communicatie met de technologie.

TvO - Heb je van de week Back to the Future gezien? Daar had je zo een skateboard die zweeft, een hoverboard. Maar die bestaat nu. Tony Hawk, de wereldberoemde skateboarder, die heeft er van de week voor het eerst erop gestaan. Technologie gaat steeds verder. Dat is te mooi voor woorden. We hebben dit soort films nodig zoals ook Star Trek. Een hele hoop dingen uit star trek zijn er al. We gebaren op het zelfde moment naar onze smartphones, die apparaten die bijna niet meer weg te denken zijn uit onze dagelijkse bestaan. Pecies. De mobieltjes. We hebben de sciencefiction nodig om te bedenkend wat een interessante applicatie zou zijn om te maken. Op het congres waar ik van de week was, was er een spreker volgens wie je via mobiele technologie je dingen kan scannen. Het horloge die ik om heb controleert mijn hartslag, en het kan mijn suikerwaarde controleren. Dat doet 'ie constant. Als er iets mis is dan geeft ie mij een teken. Dat komt allemaal uit de sciencefiction films. Dat gaan we allemaal waarmaken. Dat is toch te mooi voor worden.

 

Ondertussen stapte een klant binnen die even naar ons blijft luisteren, Maar algauw komt de piercer in Tom weer naar boven en helpt hij de klant met adviezen voor een ontstoken piercing. Het blijkt dat een andere shop de jonge meid antibiotica heeft meegegeven om de wond mee te behandelen. Dit is uit den boze aangezien het ernstige gevolgen kan hebben voor de klant. Niet veel later komen nog een paar klanten binnen. We zeggen nog een paar vlugge woorden van vaarwel tegen elkaar en ik laat Tom van Oudenaarden weer aan het werk gaan.